Imperfectie bestaat niet

Pas geleden heb ik een hele mooie Wood Burning workshop gehad. Dit was bij Diegoart ergens verstopt in het groen. De rit er naartoe was zeer rustgevend. De wegen werden smaller en het landschap leek zo uit een romantische feelgood movie te komen. Ik kwam als eerste aan en kon meteen kennismaken met een warme vrouw die één was met haar atelier en haar vakmanschap. Wood Burning is één van de dingen die ze doet. Maar ik zag daar de mooiste creaties en bij elke creatie had ze een intens verhaal. Zo mooi en zo puur.

Toen we een tijdje geoefend hadden, mochten we mooie tekeningen overtrekken met carbon papier. Dat ik niet meer wist hoe carbon werkte, werd duidelijk toen ik een mandala en tekst over had getekend. Er was namelijk niets op het hout terecht gekomen. Spijtig genoeg was het verkeerd om geplaatst. Heel even baalde ik, want we konden nu niet met zijn allen beginnen. Ik had een achterstand op de rest. Ik zag er even tegenop want mijn handen waren helemaal verkrampt om alles opnieuw over te trekken. Ik kreeg hulp aangeboden, maar wilde dat niet. Want ik wist dit gebeurt met een reden.

Imperfectie hoort bij het creatief proces. 

Ik begon helemaal opnieuw, zat in een flow, voelde geen kramp in mijn hand en ik was zo klaar met het overtrekken. Door er een half uur langer over te doen, leerde ik het los te laten en hoefde ik geen ( letterlijke) druk uit te oefenen. Dat het goed was wat ik deed. Het was goed zoals het zou gaan worden. En oefening baart kunst. Het is mooi geworden.

Een paar dagen later, had ik een middag geen afspraken staan en ik was een feelgoodmovie aan het kijken. Ja, ik hou van de energie van liefde en zachtheid van zulke films. Maar ik hoorde ineens getik. Dus ik keek naar het raam, maar ik zag niemand. Maar het bleef maar doorgaan. 

Ineens zag ik een klein mollig musje, tikken tegen de raam. Het wilde mijn aandacht, en toen ik het gaf liep het naar mijn deur en begon er tegenaan te tikken. Ik wilde bijna opstaan om het binnen te laten. Niet gedaan, maar wel tegen de mus gesproken en gevraagd wat het me duidelijk wilde maken.

S’avonds dacht ik eraan en ben ik gaan zoeken naar de uitleg van de mus, waaronder het ook ging over imperfectie.

Imperfectie bestaat niet, want alles is perfect.

Hoe mooi is dit, dat ik geleid werd, naar minder alles goed te willen doen, alles te goed willen voorbereiden, omdat alles al perfect is.

Perfecte groet,
Gaby


Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top